Rewolucja w ochronie naszej planety - Teruo Higa

Recenzja książki

"Lektura książki profesora Teruo Higi z Okinawy zafascynowała mnie i trudno mi było się do niej oderwać; mówi ona o sprawie tak oczywistej i starej jak świat, że paradoksalnie wydaje się nieprawdopodobna.

Problematyka tej książki dotyczy mikrobiologii gleby – przedmiotu tego uczyłam się studiując na Wydziale Rolnym SGGW w Warszawie w latach pięćdziesiątych.

Powracam teraz myślami do tej tematyki, wspominając znakomitych wykładowców, światowej sławy profesorów: Górskiego, Musierowicza, Gomulickiego, Maksimowa, Pieniążka, Listowskiego i innych, których nazwiska niestety już uleciały mi z pamięci. Był wśród nich również profesor specjalizujący się w dziedzinie fotosyntezy i oddychania roślin.

Fotosynteza to proces beztlenowy, natomiast oddychanie, czyli spalanie odbywa się w obecności tlenu. Na tej samej zasadzie działają Efektywne Mikroorganizmy (EM) będące przedmiotem książki profesora Teruo Higi.

EM jest w stanie zregenerować ziemię, zwana słusznie naszą matką i żywicielką, na różne sposoby niszczoną i eksploatowaną poprzez skażenie radioaktywne, nadmierne nawożenie i używanie chemii w uprawie roślin, przemysłowy chów zwierząt, nieprawidłową regulację rzek, kwaśne deszcze i wiele innych zjawisk niszczących między innymi mikroflorę glebową.

Bogate w próchnicę czarnoziemy ukraińskie były niegdyś w stanie wyżywić całą Europę. Obecnie, po awarii reaktora w Czarnobylu, są regenerowane przy pomocy EM.

Chemiczna degradacja, która miała miejsce choćby w Czechosłowacji, gdzie wadliwie zastosowano Gezatop, spowodowała zniszczenie wielu hektarów sadów. Obecnie również regeneruje się te obszary z pomocą EM."

Brak odpowiedzialności prowadzi często do zatruć: Ekatin, zaliczany do trucizn I klasy toksyczności, stosowany do zwalczania mszyc w uprawie ogórków szklarniowych, a także koperku czy pietruszki, był przyczyną ciężkich zatruć zarówno ogrodników, jak i konsumentów.

Zatrucia kapustą spryskaną Foschlorem (III klasa toksyczności) również nie należą do rzadkości. Pewien producent zbierający kapustę 3 dni po opryskach oświadczył na zwróconą uwagę: „to nie do jedzenia, to na sprzedaż”.

Nie należy lekceważyć także łańcucha pokarmowego: biedronki zjadające mszyce ulegają zatruciu, podobnie jak ptaki i inne zwierzęta.
Stosowanie EM zamiast trujących środków chemicznych pozwoliłoby na produkcję zdrowej żywności i zapewniłoby duże plony.

Ziemie nad Nilem były bardzo żyzne, ponieważ cykliczne wylewy rzeki stwarzały warunki do rozwoju mikroorganizmów beztlenowych, które współżyjąc z mikroorganizmami tlenowymi użyźniały glebę.
Równowaga ta została zachwiana z chwilą wybudowania tamy asuańskiej.

To samo dzieje się na skutek regulacji cieków wodnych i rzek.
W efekcie następuje destrukturyzacja gleby, zanik próchnicy, gleba traci strukturę gruzełkowatą, staje się twarda, trudna w uprawie, wymaga coraz cięższego sprzętu, na skutek czego następuje jeszcze większe zniszczenie przez ugniatanie. Taka gleba przyczynia się do zwiększenia zasięgu powodzi, bo nie jest w stanie wchłonąć wód opadowych, a rzeki nie mają naturalnych rozlewisk. Zważywszy mnogość wybudowanych tam i ich wielkość, jak również długość nieprawidłowo uregulowanych cieków wodnych, jest to sprawa niebagatelna i nietrudno sobie wyobrazić, w jakim stopniu wpływa na stan środowiska.

Wzorem Okinawy w Japonii można niszczyć śmieci z udziałem EM, przy czym metoda profesora Higi jest dziesięciokrotnie tańsza od stosowanych powszechnie.
Polega ona na fermentacji, będącej procesem endotermicznym (pochłanianie ciepła) w przeciwieństwie do spalania (proces egzotermiczny). Szerokie zastosowanie tej metody ograniczyłoby wydzielanie ciepła do atmosfery, a tym samym zmniejszyło efekt cieplarniany.

Oczyszczalnie ścieków budowane zgodnie z metodą profesora Higi można porównać z trzykomorowymi żołądkami przeżuwaczy – w których odbywa się proces trawienia, fermentacji, a jego rezultatem jest wysokogatunkowy obornik wzbogacający glebę w EM i wszystkie składniki pokarmowe łącznie z mikroelementami. Strawieniu w tym procesie ulega celuloza, a także mocznik i inne chemikalia.
Taki sam efekt można osiągnąć w oczyszczalni z zastosowaniem EM.

W książce wielokrotnie jest przywoływany przykład systemu oczyszczania ścieków w bibliotece w Gushikawie, który jest systemem zamkniętym, opartym na EM, a woda w nim jest czyściejsza od tej z miejskiego wodociągu.

Szlam z osadników poddany działaniu EM może zostać przekształcony w bogatą glebę próchnicową.

EM należy stosować do likwidacji zapachów w pomieszczeniach dla zwierząt, przy czym likwidacji ulega wówczas także amoniak, a więc poprawia się jakość powietrza, jakim oddychają zwierzęta.

Niebagatelną rolę może spełnić EM w wodach pitnych, dając wodę czystą biologicznie i chemicznie. Dodatkowym efektem byłoby oczyszczenie rur i urządzeń sanitarnych, a w dalszej konsekwencji także cieków wodnych. Do rzek i mórz wróciłaby równowaga biologiczna.

By nie zamienić świata w wielką toksyczną pustynię, należałoby stosować powszechnie technologię Efektywnych Mikroorganizmów i zalesiać tereny niezagospodarowane.

Anna Ciupa Tarnowskie Góry