Morze Wewnętrzne Seto : powstanie nowych spółdzielni.
W chwili obecnej na obszarze należącym do basenu Morza Wewnętrznego Seto działają spółdzielnie wykorzystujące EM.

Jest to pierwsze przedsięwzięcie tego typu angażujące ruch spółdzielczy. Program ten wzbudził duże zainteresowanie w całym kraju.

Raport na temat stanu środowiska naturalnego w Morzu Wewnętrznym Seto: narodziny ludzi morza, morskie fale pływowe.

Autorka: Junko Edahiro jest publicystką zajmującą się problematyką międzynarodowej ekologii

Nota biograficzna o autorce reportażu:
Junko Edahiro urodziła się w Kyoto. Pracuje jako dziennikarz- wolny strzelec, oraz tłumacz symultaniczny obsługujący konferencje międzynarodowe. Dokonała przekładu licznych książek i magazynów, pisze artykuły i wygłasza wykłady na tematy ekologiczne. Jej dotychczas opublikowane książki to między innymi:
"Co ogrzewa naszą planetę", "Tworzenie sieci współpracy ekologicznej" i inne.

Edahiro Junko, dziennikarka aktywnie uczestnicząca w pracach międzynarodowych organizacji ekologicznych powiedziała:
"Byłam pod silnym wrażeniem, kiedy zobaczyłam, że preparat EM stosowany dotychczas wyłącznie do celów rolniczych był w stanie przekształcić odpady kuchenne w kompost".

Kiedy dowiedziała się że "EM ponownie przywrócił życie morzu" poleciała samolotem do Hiroszimy , miasta leżącego na wybrzeżu Morza Wewnętrznego Seto. Towarzyszył jej deputowany , pan Marutei Tsurunen, który sam używa EM od 9 lat i który publicznie obiecał podjąć kroki w celu promocji tego środka.

A oto reportaż na temat tego, co wydarzyło się nad brzegami Morza Wewnętrznego Seto.

Imponujący przykład współpracy

W okolicach Hiroszimy 17 miast i miasteczek regularnie stosuje EM. Odwiedziłam miasteczko Akitsu, które słynie ze swoich hodowli ostryg i które liczy ok. 12 500 mieszkańców.
W miasteczku powstały wzbudzające kontrowersje plany budowy nowej oczyszczalni ścieków, której otwarcie planowane jest na 2007 rok. Przeciwko tym planom wystąpili rybacy, argumentując, że wypływająca z oczyszczalni woda uzdatniona chlorem spowoduje poważne straty w hodowli ostryg.
Pan Koji Yamawaki, zastępca burmistrza przeanalizował plany oczyszczalni i zaczął poszukiwać metody pozwalającej na oczyszczanie wody bez uszczerbku dla środowiska naturalnego.

W międzyczasie dowiedział się o grupie orędowników EM działających w pobliskim miasteczku Utsumi.
Postanowił przetestować tę metodę w Akitsu i powołał nowy proekologiczny zespół projektowy działający w ścisłej współpracy zarówno z mieszkańcami miasteczka, jak i z jego władzami. Szefem projektu został jeden z mieszkańców, pan Toshihiro Takeoka.

Wygłosił on szereg odczytów przeznaczonych dla mieszkańców miasteczka, w których instruował ich jak przygotować roztwór EM z wodą uzyskaną z płukania ryżu.

Powiedział on później:
"Opowiadałem im po prostu o moich własnych doświadczeniach, które zakończyły się sukcesem".

Pan Yamawaki dodaje:
"Ludzie podążają za tymi, którzy potrafią w nich zaszczepić iskrę własnego entuzjazmu. Jeżeli władze miejskie miały koordynować projekt, to ludzie usieli otrzymać materiały instruktażowe. Ponieważ nie posiadano wówczas odpowiednich materiałów mało brakowało, aby cały projekt stanął w miejscu. Jednak dzięki entuzjastycznemu podejściu mieszkańców do całego przedsięwzięcia udało się je w końcu ruszyć z miejsca. W przypadku innych inicjatyw lokalnych zwracaliśmy się do miejscowej społeczności, by wybrała swoich przedstawicieli, a następnie udzielaliśmy im poparcia. Wydaje mi się, że jest to solidna podstawa do dobrej współpracy pomiędzy lokalnymi władzami, a lokalną społecznością".

Ekologiczne i ekonomiczne zalety projektu

Obecnie władze miejskie wytwarzają 18 ton aktywowanego EM miesięcznie i rozdają go w 500ml pojemnikach za darmo mieszkańcom tego obszaru.
Ok. 60% spośród 4000 gospodarstw domowych wprowadza EM do systemu kanalizacyjnego miasta wlewając go do swoich wanien, toalet i zlewów.
Wkrótce po tym jak odwiedziłam Utsumi władze samorządowe zaczęły stosować EM do oczyszczenia kanału melioracyjnego o szerokości 3m i długości 600m.
Obecnie EM dostarczany jest do kanału w 14 różnych miejscach (na zasadzie ich rotacji) raz na 7-8 dni. W każdym z takich miejsc wprowadza się do kanału 1,5 tony aktywowanego EM. Odwiedziliśmy ten kanał.

W chwili obecnej płynie nim czysta woda, dno pokryte jest piaskiem (cały kanał wyłożony jest betonem). Widziałam nartniki szybko poruszające się po powierzchni.
"Grubość złóż szlamu w tym miejscu wynosiła 30-50cm" powiedział pan Takeoka, nie mogłam w to uwierzyć.

Pan Yamawaki powiedział:
"Skutki zastosowania EM zaczęły być widoczne 6 miesięcy po zainicjowaniu programu jego wykorzystania. Wkrótce zniknął szlam, a niedługo potem również komary i nieprzyjemny zapach unoszący się z tego miejsca , powróciły ptaki wodne".
Znajdujący się w kanale szlam był skutkiem odprowadzania tam ścieków przemysłowych. Oczyszczenie kanału ze szlamu (prace te były cyklicznie wykonywane) kosztowało za każdym razem 3-4mln jenów.

Zatem zastosowanie EM pozwoliło uzyskać znaczne oszczędności.
W grudniu 2001 władze miejskie Akitsu wydały rozporządzenie w którym jeden z artykułów głosił:
"Każdy mieszkaniec powinien we właściwy sposób rozporządzać ściekami i śmieciami, łącznie z odpadkami kuchennymi i zużytym olejem jadalnym wykorzystywanym przy przyrządzaniu potraw.
Powinien również zapobiegać skażeniu wody poprzez odpowiednie wykorzystywanie detergentów, oraz stosowanie takich preparatów jak EM".

Jest to pierwsze urzędowe rozporządzenie w Japonii w którym pojawiła się wzmianka o EM.

Mieszkańcy miasta oczyszczają odprowadzane przez siebie ścieki, a władze miejskie oczyszczają rzeki i stawy.
Obydwie te grupy współpracują ze sobą nawzajem.
Opisywany powyżej projekt przyniósł skutek w postaci oczyszczenia kanału, eliminacji przykrego zapachu, był on również wkładem na rzecz przyszłości Ziemi i przyszłych pokoleń.

CZYM JEST "KONFERENCJA NA TEMAT EKOLOGII MORZA WEWNĘTRZNEGO SETO?"

Termin tej konferencji zostanie ogłoszony podczas obrad Pierwszego Forum Ekologicznego Morza Wewnętrznego Seto , oraz Drugiego Szczytu Ekologicznego Na Rzecz Morza Wewnętrznego Seto . Imprezy ta mają się odbyć w Kamiura w prefekturze Ehime w dniach 6-7 września .
Celem tych spotkań jest wypracowanie strategii odtworzenia potencjału biologicznego tego akwenu, który jest poważnie zanieczyszczony we współpracy z przemysłem, administracją państwową, naukowcami, oraz organizacjami pozarządowymi.
Celem tego forum jest udzielenie pomocy krajom borykającymi się z podobnymi problemami , oraz odtworzenie potencjału biologicznego środowiska naturalnego w skali globalnej.

Rozpoczęcie badań poświęconym skutkom działania EM

Miasto Akitsu znalazło jeszcze jedno zastosowanie dla EM. Ponieważ po wykorzystaniu EM do oczyszczenia kanału melioracyjnego pojawiły się u jego ujścia mięczaki jadalne, miejscowi obywatele pomyśleli o wykorzystaniu EM do oczyszczenia morza.
Ludno?ć zaczęła przygotowywać wprowadzenie EM bezpośrednio do morza w celu ożywienia hodowli ostryg, z których miasto jest sławne.
Zabrali mnie na łódkę, którą popłynęliśmy do stawisk używanych do hodowli tych mięczaków.
W okolicy miasta działa 11 hodowców ostryg posiadających w sumie 70 stawisk. Pojedyncze stawisko ma wymiary 10x 20m. W każdym z nich znajduje się zawieszonych 600lin stalowych o długości 6m. Liny te stanowią podłoże, do którego przyczepiają się ostrygi. Do każdej z lin przywiera średnio 25-30 ostryg. Oznacza to, że w sumie w całym stawisku hoduje się 17 000 tych mięczaków.
Pod każdym stawiskiem gromadzi się sterta odchodów ostryg , oraz martwych ostryg, która po pewnym czasie zaczyna gnić.
Ponieważ na skutek przebiegu procesów gnilnych w dolnych warstwach stawiska pojawia się niedobór tlenu , ostrygi przyczepione do dolnych odcinków liny albo rosną wolniej, albo umierają.
Pan Shiegatsu Hatakeyama jest hodowcą ostryg, który zainicjował ruch na rzecz sadzenia drzew , spopularyzowany wcześniej przez innego hodowcę z prefektury Miyagi.

Główne hasło tej kampanii to "Morze kocha las".
Powiedział on:
"Jedna ostryga „wypija” dziennie 200 litrów wody". Oznacza to, że jakość wody morskiej wpływa bezpośrednio na jakość ostryg. W przeszłości stawiska były zasiedlane ostrygami w lipcu, a zbiory ostryg organizowano w grudniu tego samego roku.

Obecnie jednak pełen cykl hodowlany trwa 2-3 lata.
Prawdopodobnie dzieje się tak z powodu mniejszej zawartości substancji pokarmowych zawartych w wodzie, oraz większego zanieczyszczenia morza. Istnieje ścisła współpraca pomiędzy hodowcami ostryg i władzami miejskimi.
Wrzucają oni do stawisk kulki ulepione z mułu zmieszanego z EM. Dotychczas wrzucili następujące ilo?ci kulek: 600 w grudniu 2001, 1500 w kwietniu 2002 i 2400 w maju 2002. Oczekują , że EM spełni funkcję środka wspomagającego tempo wzrostu ostryg. Dr Taketo Nakano, pracownik naukowy Instytutu Technologii w Hiroszimie zamierza zbadać ten proces metodami naukowymi. Będzie on regularnie pobierał próbki szlamu z dna stawisk hodowlanych , oraz badał grubość jego złóż, skład, proces rozkładu, oraz nasycenie tlenem, a także organizmy bytujące w szlamie.
Będzie on również badał wpływ EM na procesy przebiegające w szlamie w warunkach laboratoryjnych.
W przeszłości ścieki z gospodarstw domowych trafiały do rzek, a stamtąd do morza i przyczyniały się do jego skażenia. Jeżeli mechanizm zmiany sytuacji na lepsze zostanie wyjaśniony metodami naukowymi preparat ten zacznie być stosowany przez znacznie liczniejsze grono użytkowników.

PIERWSZE DUŻE MIĘDZYSEKTOROWE PRZEDSIĘWZIĘCIE W JAPONII:

Mieszkańcy miasta i władze miejskie współpracują przy wprowadzeniu EM do kanału. Warstwa szlamu o grubości 30-50cm znikła. Powróciły ptaki wodne
/ Pan Yamawaki, zastępca burmistrza Akitsu/ Dr Nakano, pracownik naukowy Instytutu Technologii w Hiroszimie/ Pan Chiba, prezes Spółdzielni Rybackiej w Akitsu/ Pan Takeoka, koordynator projektu wyjaśnia jak gruba była uprzednio warstwa szlamu)

Dlaczego pojawiły się małże?

Po zwiedzeniu hodowli ostryg udałam się na Płyciznę Sanba, gdzie podczas minionych kilku lat pojawiły się duże ilo?ci jadalnych mięczaków. Płycizna Sanba oddalona jest o 5 minut drogi łodzi? od wybrzeży miasteczka Sanba, położonego na obrzeżach większej aglomeracji: miasta Onomichi
Kiedy tam dotarłam zobaczyłam wielu przybyszów zajętych zbieraniem tych jadalnych małż. Pan Hiroyuki Hamahara prezes Spółdzielni Rybackiej Sanba powiedział: "Około 60 lat temu miejsce to było porośnięte morskimi wodorostami, jednak prace rekultywacyjne na lądzie, budowa supermarketu, oraz działający w pobliżu nowo uruchomiony tartak sprawiły, że poziom zanieczyszczenia wód raptownie wzrósł.
Połowy małż zmniejszyły się, wodorosty znikły, a woda stała się mętna". Opinia ta znajduje potwierdzenie w statystykach połowów mięczaków.

Największe połowy odnotowano w 1988 roku (1 509 ton), jednak wielkość ta obniżyła się do 88 ton w 1998, oznacza to, że wielkość połowów zmalała 20-krotnie.
W 1999 roku wielkość połowów nagle wzrosła do 99 ton, a w roku 2000 przekroczyła 130 ton.
Tendencja wzrostowa utrzymuje się od kilku lat. Po roku 1998 liczba przybyszów zbierających mięczaki wzrosła (był to rok kryzysowy, ponieważ liczba zbieraczy wyniosła wówczas zaledwie 1500 osób/ W tym roku do czerwca przybyło 5000 osób, a przypuszcza się, że liczba ta wzrośnie do 7000. Pan Tsurunen i ja zaczęliśmy zbierać mięczaki przy pomocy małych grabi. Tak jak wcześniej słyszeliśmy wychodziły one zewsząd: mniejsze z płytszych wód, a większe z głębszych.

Co wydarzyło się w 1998 roku?
Dlaczego mięczaki powróciły na Płyciznę Sanba?
Okoliczni mieszkańcy mówi?, że niczego w tym celu nie robiono.
Nikt nie stosował w tym miejscu oprysków EM. Nikt nie zasiedlał plaż młodymi mięczakami.

"To miasto Utsumi"
mówi pan Hamahara wskazując jedną z wysp widoczną po drugiej stronie akwenu. "To miasto jest oddalone od nas 15km w linii prostej. W tym rejonie przepływa silny i szybki prąd podwodny Onomichi , który łączy te dwa odległe miejsca. Zatem woda z miasta Utsumi dociera do nas na podobieństwo podwodnej rzeki. Wierzymy, że mięczaki powróciły do nas, ponieważ w mieście Utsumi zainicjowano działania ruchu ekologicznego w 1998"
. To właśnie działalność prowadzona w mieście Utsumi zainspirowała władze miejskie w Akitsu do zainicjowania ruchu ekologicznego opartego na EM.

Co się wydarzyło na odległej o 15km wyspie?

Liczba przybyszów zbieraj?cych jadalne mięczaki jest w chwili obecnej 4-5-ciokrotnie większa, niż 4 lata temu.
Rybacy przypuszczają, że populacja mięczaków wzrosła dzięki zastosowaniu EM/ Pan Hamara ze Spółdzielni Rybackiej w Snaba był zaskoczony zmniejszeniem się grubości warstwy osadu i ograniczeniem emisji przykrego zapachu/ Rozmiary jadalnych mięczaków zależą od głębokości na jakiej zamieszkują.
Wzrost liczby młodych mięczaków w płytkich wodach oznacza wzrost całej ich populacji)

W dzielnicy Hakozaki należącej do miasta Utsumi działa 11 hodowli wodorostów.
W Utsumi przygotowuje się rozsady wodorostów we wrześniu, a następnie są one przenoszone na dno akwenu morskiego.
Od grudnia do marca prowadzone są żniwa wodorostów , które przewożone są do przetwórni. Następnie wodorosty są płukane poprzez umieszczenie ich w specjalnych zbiornikach-płuczkach wypełnionych woda morską na 24 godziny.
Ciała obce usuwa się, a wodorosty są wstępnie cięte na duże kawałki i ponownie płukane wodą morską. Następnie wodorosty są cięte na bardzo drobne kawałki i ponownie płukane, tym razem wodą słodką. Następnie zostają one poddane procesowi suszenia.

Ponieważ żniwa mają postać ciągłą, więc na obciętych końcówkach łodyg wodorostów pojawia się okrzemka. Aby zapobiegać uszkodzeniom wodorostów, jakie może ona spowodować są one poddawane działaniu kwasów.
Ponadto podczas procesu przerobu wodorostów zużywa się olbrzymie ilości wody: dzienne zużycie wody morskiej wynosi 1600 ton, a wody słodkiej 40 ton.
Aby można było tę wodę używać w cyklu zamkniętym dodaje się do niej chlor, oraz substancje chemiczne zapobiegające powstawaniu piany.

Po zakończeniu procesu woda wzbogacona tymi dodatkami trafia do kanału ściekowego, a następnie do morza.
Okazuje się, że zawiera ona znacznie więcej toksycznych dla środowiska naturalnego substancji, niż to wcześniej sobie wyobrażałam.
Pan Isao Kaneda z Utsumi , hodowca wodorostów z 30-letnim doświadczeniem doszedł do wniosku, że ilość substancji chemicznych dodawanych do wody wykorzystywanej w procesie przerobu wodorostów może być zmniejszona, je?li zaczniemy stosować EM.

Hodowca wodorostów oczyszcza morze

Wspólnie z panem Michiyuki Murase ze Stowarzyszenia EM w Hiroszimie pan Kaneda testował różne opcje zastosowania EM.
Obecnie wykorzystuje on specjalną odmianę aktywowanego EM (ta niezwykłość odmiany polega na tym, że zwykły aktywowany EM mieszany jest ze ściekami hodowlanymi) w każdej fazie hodowli wodorostów: od początkowej fazy wzrostu do zbiorników-płuczek. W przeszłości woda zawierająca chlor, oraz substancje przeciwdziałające pojawieniu się piany były odprowadzane bezpośrednio do kanału melioracyjnego, gdzie takie ścieki pochodzące z 11 hodowli powodowały gromadzenie się warstwy szlamu o grubości 20-30cm na odcinku 500m.

W części kanału znajdującej się bezpośrednio przed zakładem przetwórstwa wodorostów pana Kanedy grubość warstwy osadu sięgała 70cm i wydzielała przykry zapach.

Pod koniec 1997 w zakładzie zamiast wspomnianych wcześniej chemikaliów zaczęto stosować EM.


Trzy miesiące później osad w kanale zniknął, co było zaskoczeniem nawet dla pana Kanedy.

Powiedział, że we wcześniejszych latach każdorazowe mechaniczne oczyszczanie kanału z osadu kosztowało go 10mln jenów.

Od tego czasu z przetwórni pana Kanedy odprowadzono do morza 100 000 ton ścieków utylizowanych EM, a wkrótce potem na Płyciźnie Sanba pojawiły się w wielkiej obfitości małże jadalne.

Przyjazny dla środowiska i dla kieszeni

Pan Kaneda mówi:
"Zastosowanie EM pozwoliło i zaoszczędzić ok. 500 000 jenów w sezonie".
Ucieszyłam się, bo oznaczało to, że sylaba "Eko" służąca do oznaczania wyrobów ekologicznych zaczęła teraz również oznaczać wyroby przyjazne dla kieszeni użytkownika.
Powiedział on również:"Kiedy używałem przy produkcji chlorowanej wody urządzenia w przetwórni szybko rdzewiały, a ja zacząłem mieć poważne problemy ze zdrowiem.
Przez 8 lat cierpiałem na zapalenie zatok przynosowych i musiałem odwiedzać lekarza dwa razy w miesiącu. Przed zastosowaniem EM musiałem raz do roku wymieniać uszczelki w pompach. Obecnie mogę używać pomp bez konieczności ich serwisu co najmniej przez 2 lata, a moje problemy z drogami oddechowymi to już przeszłość".
Skosztowałam suszonych wodorostów hodowanych organiczną metodą EM. Były kruche i wydzielały przyjemny zapach kojarzący się z morzem, były bardzo smaczne i pożywne.

Pan Kaneda pokazał mi pęczek suszonych wodorostów wysuszonych w 1999. Miały kolor głębokiej, opalizującej czerni i w niczym nie przypominały tych, które wysuszono 3 lata temu.
Hodowca dodał z uśmiechem:
"Suszone wodorosty wytwarzane tradycyjną metodą po upływie 3 miesięcy ulegają utlenieniu i przybierają rudawy odcień. Natomiast uzyskane metodą EM są odporne na procesy utleniania " . Co jest niezbędne, aby zacząć stosować EM we wszystkich japońskich przetwórniach wodorostów?
Pan Kaneda odpowiada: "Należy wprowadzić zmiany w dotychczasowym systemie dystrybucji".

Jeżeli ceny skupu przyjaznych dla zdrowia człowieka i środowiska naturalnego wodorostów wytwarzanych metod? EM będą wyższe , to wszyscy hodowcy zaczną stosować metodę EM.
W chwili obecnej jednak z powodu zbyt małej produkcji ceny skupu za wodorosty EM są niższe od cen zwykłych wodorostów. Obecnie dzięki oddziaływaniu EM na środowisko jadalne małże powróciły na Płyciznę Sanba. Jeżeli system skupu ulegnie zmianie, to EM będzie stosowany przez coraz więcej ludzi.

Odtworzenie potencjału biologicznego Morza Wewnętrznego Seto dzięki wykorzystaniu EM

Przeprowadziłam wywiad z burmistrzem Arao Sato, oraz zastępcą burmistrza Toshihide Kakigi.
Posiadaj?cy 30 lat doświadczenia w hodowli wodorostów i ryb burmistrz Sato powiedział: "Wiem ile szkód wyrządziły temu morzu ścieki odprowadzane do niego w ciągu minionych 50 lat". Wyczułam u niego silną wolę zmiany tego stanu rzeczy.
W Utsumi znajduje się 10 publicznych szaletów.
Dzięki zastosowaniu w nich EM stały się one bardziej czyste i przestały wydzielać przykry zapach. W przeszłości miasto wydawało ponad 200 000 jenów (raz na 2 lata) w celu utylizacji pochodzących z nich ścieków.

Dzięki zastosowaniu EM w ciągu ostatnich 6 lat ścieki uległy utylizacji, dzięki czemu nakłady na ten cel stały się zbędne. Zbiornik asenizacyjny gromadzący ścieki z 340 gospodarstw domowych był pełen osadu i wydzielał przykry zapach.
Miasto wydawało 2-3mln jenów (raz na 2 lata) w celu mechanicznego usunięcia tego osadu. Po tym gdy miasto zainicjowało kampanię darmowego rozdawania EM mieszkańcom odór ten zaczął zanikać.
Do oczyszczenia zbiornika asenizacyjnego miasto wykorzystało również aktywowany EM, oraz ceramiczny EM , a także kulki ulepione z mułu zmieszanego z aktywowanym EM.
Woda w zbiorniku stała się bardziej przejrzysta i zamieszkały tam ryby. Raz w roku miasto rodzaje po 2 litry aktywowanego EM na każde z 1350 gospodarstw domowych w mieście.

Pan Kakigi mówi: "Prawdopodobnie 70 do 80% mieszkańców używa EM".

Miasto nie tylko ograniczyło poziom emisji przykrych zapachów, ale również zaoszczędziło pieniądze, które dotychczas były wydatkowane na usuwanie osadu i ścieków.